De ware oorsprong van de Yijin Jing

Veel mensen hebben wel gehoord van Damo. Van Bodidharma. De beroemde man, die de vader van het Zenboeddhisme wordt genoemd, de man van wie wordt gezegd dat hij aan de wieg heeft gestaan van Shaolin vechtkunst. En alle Chinese vechtkunsten zijn ontsproten aan Shaolin vechtkunst, zegt men. Sommigen beweren zelfs dat alle vechtkunsten – ook de westerse – daarop gebaseerd zijn. Dat is nog eens een grondlegger.
Nou ja, mooi verhaal. Behalve dat niet alle vechtkunst – zelfs niet alle Chinese geboren is uit de Shaolin kennis. Maar het blijft een boeiende legende. Damo ziet hoe zijn medebroeders verzwakten door het vele zittend mediteren. En dus leerde hij hen Yijin Jing, een Qigong serie waarmee je spieren en pezen kunt versterken. Dit versterkte hun lichamen, en dat werd de basis voor Shaolin vechtkunst.

Feit blijft dat monniken in China eeuwen geleden vaardige strijders waren. Zowel het Shaolin als het Wudang klooster hebben in die tijd keizers in en uit het zadel geholpen. Maar er is wel een klein probleempje met dit verhaal.

Ooit gehoord van de Daoïst Zongsheng? Nee? Ik kan het je niet kwalijk nemen. Ik heb pas recent over hem geleerd, dankzij noest naspeurwerk van anderen.

De tekst over de Yijin Jing die ons werd overgeleverd gaat terug tot 1624. Dit is dus de eerste tekst die Daoyin Qigong beoefening verbind met vechtkunst. Hij was enorm populair en werd in heel China veelvuldig gekopieerd. Maar deze eerste tekst werd niet geschreven door de boeddhist Damo, maar door de Daoïst Zongsheng.
Het was in die tijd heel gebruikelijk om je schrijfsels toe te dichten aan anderen. Dat was goed en vooral nederig om te doen, en door je tekst te koppelen aan een semi-legendarische en historische persoon kon je ook wat meer gewicht aan je tekst geven. Jaja, tegenwoordig noemen we dat liegen en vervalsen. Maar in die dagen was het goed gebruik.

Zongsheng schreef een tekst over zijn Daoyin beoefening genaamd Yijin Jing onder het pseudoniem Zining Daoren (紫凝道人), hetgeen zoveel betekent als paarse elixer Daoïst, en schreef de oefeningen toe aan Damo. Daarin stond hij overigens niet alleen. Al in de 12e eeuw werden verscheidene andere Daoïstische teksten toegedicht aan Damo.

Zowel de tekst als de oefeningen werden razend populair. In die tijd werd de claim van de origine van de oefeningen niet serieus genomen, maar werd later wel overgenomen door de monniken in het Shaolin klooster. Het is eigenlijk een soort wrange grap dat een belangrijke Shaolin Qigong oefening helemaal niet uit een Boeddhistische traditie komt, zelfs niet van Damo afstamt, maar uit een Daoïstisch verleden voortkomt.

Waar kwam die invloedrijke Qigong-serie nu eigenlijk vandaan? Daarvoor moeten we even kijken naar de origine van de overgeleverde teksten en de terminologie die werd gebruikt.

De vroegste ons bekende versie van de oude tekst bevat het commentaar “Opgeslagen in de vertellende antiquiteitenbibliotheek van Qian Zunwang.” Het bevat ook een geactualiseerd naschrift onder het pseudoniem Zining Daoren, een naam die ook vermeld staat op andere versies van de tekst.

Laten we even kijken naar de naam van de klassieke tekst, waarin de term Yijin (易筋) wordt gebruikt.
Yi (易) betekent veranderen, of veranderend. Van origine was dit pictogram een kameleon. Over de ware vertaling van Jin (筋) is altijd veel discussie geweest. Betekent het spier? Pees? Of zou zenuw toch een betere vertaling zijn? In 1959 werd vastgesteld dat met Jin (筋) omvat: spieren, zenuwen, pezen en verbindende weefsels. Moderne wetenschappers zouden dit noemen: het neuro-fasciaal systeem. Maar eigenlijk ontleden de Chinezen niet. Jin omvat in mijn ogen dus ook het energetisch systeem en het circulaire systeem.

De Yijin Jing is dus een Daoyin (導引, gidsend en leidend) Qigong serie, die gericht is op het ontwikkelen en veranderen van de Jin, het neurofasciale systeem. Als we op zoek gaan komen we in tegenstelling tot gangbare claims over de origine niet bij Boeddhistische archieven, maar bij antieke Daoïstische teksten. De zogeheten Klassieken vertellen over het verbeteren van de gezondheid en het streven naar een lang leven. Het doel van de oefeningen is onsterfelijkheid, en dat heeft te maken met een artikel waar ik eerder over schreef, dat de voorgeboortelijke nier-energie behandelde. Het idee van onsterflijkheid was een belangrijk iets in de innerlijke alchemie die de Daoïsten bedreven, maar druist in tegen wat de Boeddhisten geloven.

道家《諸家氣法·元氣論》第五十六卷
Dao Jia diverse tradities Qi methodes (Qifa), originele Qi redevoering 56e rol.
一年易气,
Jaar 1 verander Qi
二年易血,
Jaar 2 verander Xue (bloed)
三年易脈,
Jaar 3 verander Mai (kanalen)
四年易肉,
Jaar 4 verander Rou (vlees)
五年易髓,
Jaar 5 verander Sui (merg)
六年易筋,
Jaar 6 verander Jin (myo-fascia)
七年易骨,
Jaar 7 verander Gu (botten)
八年易髮,
Jaar 8 verander Fa (haar)
九年易形,
Jaar 9 verander Xing (vorm)

Het is dus erg grappig dat er tegenwoordig Daoïsten zijn, die de Yijin Jing beoefenen en uitleggen waarom ze zich bezighouden met een oude Boeddhistische traditie. Onwetend dat het uit hun eigen erfgoed kwam. Met dank aan meneer Zongsheng.

2014-06-15T16:45:47+00:00