Blijf op de hoogte van alle ontwikkelingen, hoor als eerste van nieuwe cursussen, workshops en andere leuke evenementen. Abonneer je op de nieuwsbrief! Heel simpel, vul hieronder even je naam en mail-adres in en je staat op de lijst. Afmelden is natuurlijk net zo gemakkelijk. Maar je zult zien dat de nieuwsbrief interessante informatie bevat, over bijvoorbeeld gezondheid, beweging, voeding en wetenschap.




 

Een korte passage uit een artikel in een nieuwsbrief, als een soort smaakmaker:
Het begon allemaal in de jaren ’70. Een paar toevalligheden kwamen bij elkaar. In Amerika was er eens een minister van landbouw die de boeren in de VS wilde steunen. Hij stelde intensieve teelt van maïs voor en introduceerde als een subsidieprogramma.
 In diezelfde tijd was er een Japanner die uit maïs een bijzonder sterke zoetstof wist te halen, bekend onder namen als glucosestroop, fructosestroop of simpelweg maïsstroop. In Amerika staat het bekend als HFCS (High Fructose Corn Syrup). Een derde factor was een wetenschapper die in de jaren ’50 had aangetoond dat verzadigde vetten direct gerelateerd kunnen worden aan hart- en vaatziekten. Zo’n 20 jaar later had dat idee helemaal post gevat. Tegenwoordig staan zijn onderzoeksresultaten bloot aan toenemende kritiek, hij zou er mee gerommeld hebben om tot zijn conclusie te komen. What’s new? Wetenschappers kunnen alleen maar wetenschappen als ze geld krijgen. En ze krijgen alleen maar geld als ze met resultaten komen. Sterker nog, ze krijgen alleen geld als ze met de (door de grote industrieën gewenste) resultaten komen. Lijkt me geen goed sturingsmechanisme.
Begin jaren ’70 kwamen die drie dingen dus samen. Fabrikanten in Amerika wilden de hoeveelheid verzadigd vet in producten drastisch terugbrengen. Maar daardoor werd het product ook nagenoeg smakeloos. Vet smaakt lekker. Maar goed, dan is daar opeens de net ontwikkelde zoetstof HFCS, en er is opeens een enorme hoeveelheid maïs verkrijgbaar. Het is goedkoop en vrijwel onbeperkt houdbaar. Het werd ook niet uitgebreid getest. Maïs is toch een natuurproduct? Daar kan toch niks mis mee zijn?